maandag, augustus 21, 2006

De Klaprozen: laat ons groeien...











Vijf jongerenkandidaten op de sp.a-lijst van de gemeente Koksijde bundelen hun krachten samen voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. U verneemt er vanaf vandaag dagelijks meer over op de weblog http://klaprozen.blogspot.com/.

Alvast veel leesplezier.
En spread the weblogmessage :-).

vrijdag, juli 21, 2006

Oh dierbaar België

De Grote Markt loopt over van het volk. Met een zak vol lekkers tsjok ik naar de andere kant. Laat ontbijten en van een vrije dag genieten die me wordt aangeboden door mijn eigen land. Vandaag viert dat immers zijn verjaardag. 176 kaarsjes blaast het uit. Een dikke week na de 11 juli manifesteert zich nu de Belgische trots. Ik laat me overhalen om naar de parade te gaan kijken. Eigenlijk toch niks voor mij. Ik zou zwemmen gaan.

En kijk daar marcheren ze... pom pom. Op het ritme van de marsmuziek. Eerlijk, ... het doet deze pascifistes tenen toch wel even krullen van inwendige trots. Vooral als ik dat pak vrouwen zie voorbijparaderen. Het leger lijkt me leuker als act, dan als inzetbaar gegeven. Soldaatjes uit de kast elk jaar opgeblonken voor de parade. In de verte probeer ik een blik op te vangen van de koning.

"Wat doen ze toch allemaal een heel jaar?", vraagt Jutta. Naast ons boert een man luidt mee op de marsmuziek. Proud to be a Belgian.

"Bonne anniversaire" zegt Dominique me een twee uur later aan de telefoon. "J'éspère qu'on en partagera encore beaucoup ensemble. Mais dis,.. c'était pas votre jour non plus il y a une semaine".

Onze dag. Jullie dag. Het wordt een beetje verwarrend. Ik heb de 11 juli viering gelaten voor wat hij was dit jaar. Ik was nochtans wel van plan ernaartoe te gaan, maar toen ik langs aan de markten de nodige Vlamingen met vlaggen zag voorbijtrekken had ik opeens niet zo veel zin meer.

"Ce qu'il deviendra de nous?", "Tu seras une étrangère alors?". Ik herinner Dominique aan het feit dat we allebei in Brussel wonen. Voel ik me dan geen Vlaming?

Tja what's in a name. Mijn allerliefste is in België des te Portugezer. Tijdens de wereldbeker jankt hij met het hand op het hart de hymne mee. Niettemin noemt hij zich vaak Belg in het buitenland. Een week geleden nog komt hij met een boek aanzetten. "Kijk" zegt hij, "dit is een geschiedenisboek. Vind je het niet belangrijk iets te weten over ons land".

En ik? Op vakantie ben ik Belg, in België een Brusselaar, in Brussel soms een Vlaming, in Zuid-Afrika was ik Europeaan en als ik te veel zeur verdenken anderen me ervan Antwerpse te zijn. Wat is een nationaliteit-identiteit meer dan een samenraapsel van gevoelens die onstaat naar gelang de context? De finesse zit hem erin het juiste evenwicht te bewaren. Het verontrust me dat sommige groepen mij en mijn medelandgenoten opdringen om één identiteit als de enige natuurlijke te zien.Laat ik die groepen vandaag een welgemeende "fuck you" zeggen! Ik voel me als Brusselse, Nederlandstalige Belg helemaal goed in mijn vel en wil dat graag zo houden.
Anke

maandag, juli 17, 2006

ik kon het niet laten, het kriebelde te veel II...













Gisteren omstreeks 23.30u, na anderhalf jaar, terug voor de eerste keer op het podium gestaan. Zenuwen gierden door mijn keel.
Een snikheet zaaltje op de Gentse Feesten. Nieuw comedymateriaal. Slappekakvorming. Nog een laatste keer nippen van mijn pint (lees achterover kappen van). En dan kondigt de MC me aan. Ik stap de arena in. Ik word overmeesterd door de felle witte spots. Het zaaltje met zo'n 50 aanwezigen heeft er zin in. Ik herleef...

Nogmaals te ervaren op het Comedy Lab tijdens de Gentse Feesten op 23 juli om 23u in De Mineral (Onderbergen 25, Gent). Tickets in vvk te verkrijgen via 09 233 77 88 of http://www.uitbureau.be/

Give it to me baby!

Laurent

woensdag, juli 12, 2006

Brussel mon amour

Het wordt me moeilijk duidelijk. Terwijl de helft van mijn collega's afzwaait naar andere oorden, zit ik achter mijn computer te zweten. Brussels by sunlight... dat wordt het dit jaar. De lucht klampt aan en ik bereid me voor op een tweetal maanden ozon slikken. Reisliefhebber die ik ben, heb ik het er moeilijk mee dat al het buitenlands moois dit jaar aan mij voorbij gaat. Kindjes willen huisje kopen dus moeten ze consequentie ervan dragen. Dit jaar geen reis, ook geen snelle bestemming in Frankrijk of Spanje. Het budget snoert het corset aan. Het nieuwe appartement staat te wachten op een laagje verf.
"We hebben de eerste twee maanden spaghetti gegeten nadat we dit optrekje hadden gekocht", ik hoor het de verkoper van ons appartment nog zeggen. En kijk wat vind ik vandaag in mijn lunchpakket: koude spaghetti. Het heeft meteen iets minder romantisch. 's Nachts droom ik van boze huiswaarders die me komen wijzen op dat uitje van gisteren of dat lekkere restaurentje. Mijn ouders kijken over zijn schouder mee. "Zie je nu wel dat je voorzichtig met je centen moet omspringen! Hier in Antwerpen - lees: dicht bij ons- hadden jullie zo iets goedkoper kunnen hebben".
Deze meid werd verliefd op Brussel. Na een jaar was in Brussel blijven niet eens een keuze meer, maar gewoon een evidentie. Deze stad verleidde me en blijft me verleiden met haar diversiteit en haar chaotische charme. Op politiek vlak een uitdaging, op cultureel vlak een must, al was het alleen al om alle talen die mijn oren dagelijks verwennen.
Daarnaast is er het onbetaalbare comfort van naast je deur werken: 's morgens om achten opstaan en toch op tijd zijn. 's Avonds genieten van je vrienden en één van de duizenden cafeetjes zonder aan de laatste trein te moeten denken. Dat allemaal op de koop toe zonder files. Het pendelaarsstereotiep van het ambtenarenbestaan laat ik met plezier aan mijn collega's over. Die tijd krijg je nooit terug.
De kost daarvoor is dat je een pak meer centen moet neertellen als je je eigen stekje wil. En dat is spijtig. Brussel zou er nochtans wel bij varen dat er meer mensen dus ook andere dan de meer gefortuneerden in de stad bleven. Die zouden er mee op kunnen wegen dat de stad leefbaar blijft. Een gezonde sociale mix is oh zo belangrijk.
Gelukkig is Brussel met al haar diversiteit dè stad bij uitstek voor de fijnproever die van goedkope, maar lekkere dingen houdt. In Antwerpen ben je in een trendy resto al snel 15€ kwijt voor een doodgewone pasta. Brussel heeft talrijke plekjes waar je voor minder dan de helft terecht kan.
En van dat kleine doekje voor het bloeden ga ik deze zomer - slecht geweten of niet - dan ook volop gebruik maken. Om het met de woorden van Johan Verminnen te zeggen: "Ik neem vakantie in mijn straat".
En al bij al is dat misschien de belangrijkste reden voor iemand als ik, om zo weg te zijn van deze stad: elke dag brengt iets nieuws, elke dag in Brussel is er... één van een hele lange vakantie.
Anke

dinsdag, juli 11, 2006

Johan Museeuw en Vlaanderen...


"Ik noem me Belg, al heb ik met Vlaanderen een heel speciale band. Ik keer er altijd graag terug."











Johan Museeuw, oud-wielrenner, Gistel, in het Nieuwsblad van 11 juli 2006.

Een vraagje: waar ligt Gistel dan?

Laurent

vrijdag, juli 07, 2006

Tja...

zaterdag, juli 01, 2006

ik kon het niet laten, het kriebelde te veel...









Lieve fans van over de hele wereld: op 16 en 23 juli maakt Winnock tijdens de Gentse Feesten zijn rentree in het comedy circuit! Of dit nu een feest wordt of niet dient u zelf te komen onderzoeken...

Plaats: Mineral (Onderbergen 25 in Gent)
Uur: telkens vanaf 23u
vvk tickets: Via 09 233 77 88 of http://www.uitbureau.be/